Ponad 80 tysięcy młodych wzięło udział w tegorocznym XX Spotkaniu Młodych na polach lednickich. Tym razem nie zabrakło też młodych z Ziębic, którzy wraz z ks. proboszczem wzięli udział w tym pięknym wydarzeniu.

Tysiące młodych ludzi z Polski i zagranicy modliło się, dając radosne świadectwo wiary i przynależności do Kościoła. Głośne AMEN przy Bramie Rybie ustanowionej na ten dzień Bramą Miłosierdzia zabrzmiało w roku 1050-lecia Chrztu Polski i 800-lecia zakonu dominikanów.

To było wyjątkowe spotkanie. Z kilku powodów. Po raz pierwszy bez donośnego „Kocham was!” o. Jana Góry, za to z dwoma nowymi sternikami Lednicy – o. Wojciechem i o. Maciejem. Po drugie Lednica odbyła się po raz dwudziesty, a więc świętowała mały jubileusz w roku wielkich jubileuszy 1050. rocznicy Chrztu Polski i 800-lecia istnienia zakonu dominikanów. I trzeci powód – hasło „Amen” – słowo jak pieczęć wieńczące poprzednie apele, które odbyły się w imię Ojca, Syna i Ducha Świętego i będące jednocześnie dziękczynieniem za chrzest przyjęty przez księcia Mieszka I.

„Moi kochani! Dziś chcemy z wielką radością wypowiedzieć Bogu nasze Amen! Bardzo serdecznie pragnę powitać każdą i każdego z was u źródeł chrzcielnych Polski” – mówił do młodych na początku spotkania Prymas Polski abp Wojciech Polak. Wspominał też śp. o. Jana Górę, który tłumaczył, że gdy słyszał, jak św. Jan Paweł II mówił w Gnieźnie czy w Poznaniu o tym, że jesteśmy u źródeł chrzcielnych, to nie myślał o ulicach, czy placach tych miast, ale właśnie o polu nad brzegami Jeziora Lednickiego, gdzie Mieszko otworzył się na działania łaski Bożej.

Trwa Oktawa Uroczystości Bożego Ciała. Codziennie (do czwartku włącznie) po wieczornej Mszy Świętej procesja z Najświętszym Sakramentem na zewnątrz świątyni. Dziękujemy wszystkim, którzy przychodzą i angażują się w przygotowanie i godne przeprowadzenie procesji eucharystycznej.

W związku z trwającym Rokiem Miłosierdzia – w naszej Parafii trwa peregrynacja Obrazu Jezusa Miłosiernego. Rodziny, które pragną przyjąć do swojego domu - Obraz Jezusa Miłosiernego, prosimy o zgłoszenie się w Biurze Parafialnym.

Do wtorku włącznie - nabożeństwo majowe o godz. 17:30, przed Najświętszym Sakramentem.

W czwartek (26 maja) tradycyjnie już wierni wraz z kapłanami (z dwóch ziębickich parafii) uczestniczyli w uroczystości Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa. Tego dnia w sposób szczególny modliliśmy się za nasze mamy, żyjące i te, które odeszły już do Pana.

O godz. 10:00 w Bazylice - Sanktuarium Św. Krzyża odprawiona została uroczysta Msza Święta, której przewodniczył proboszcz - ks. Rafał. Homilię wygłosił proboszcz Parafii św. Jerzego - ks. dr Bogusław Konopka. Po Mszy Świętej odbyła się eucharystyczna procesja, z modlitwą przy czterech ołtarzach.

Serdeczne podziękowania składamy wszystkim, którzy pięknie zaangażowali się w przygotowanie i prowadzenie procesji, a szczególnie naszym parafianom z ul. Browarnej, za przygotowanie pięknego Ołtarza. Zapraszamy do obejrzenia zdjęć w galerii.

Dziękując Bogu za 10 lat kapłaństwa, wzięło mnie ostatnio na wspomnienia. Próbuję więc cofnąć się w czasie, wnikając w kolorowy świat wspomnień, w przeszłość dziwnie bliską, prześledzić życie i losy mojej wiary. Wszystko zaczęło się zimą 1978 roku. W jedną z mroźnych niedziel rozpocząłem swój bieg.

W kościele św. Marcina w Tolkowcu, przenikliwy chłód wdzierał się w ciała rozmodlonego tłumu. Wśród nich stali moi rodzice, z małym brzdącem na rękach. Byłem trzecim dzieckiem Jerzego i Stanisławy. Długo oczekiwanym chłopcem. Odwieczny pozwolił mi przyjść na świat i cieszyć się cudownym rodzeństwem: dwoma siostrami Anetą i Edytą. Podarowano mi imię Rafał, po dziadku mojego taty. Otrzymałem też drugie imię – Jerzy, po moim tacie oczywiście. Malutki, niewinny, urodzony 6 września 1978 roku, czekałem na krople żywej wody. Stworzony na obraz i podobieństwo samego Boga. Nie potrafiłem wtedy jeszcze mówić, więc z pomocą przyszli moi kochani rodzice. Wypowiedzieli więc za mnie moje pierwsze „wierzę”, za co jestem im szalenie wdzięczny i tak pozostanie do końca moich ziemskich dni. Tamtego dnia dusza moja i ciało rozpoczęły bieg wiary. Do sztafety dołączyli pierwsi moi patroni: św. Rafał, św. Jerzy i św. Marcin. No i ta, która ziemi warmińskiej, mojej ziemi umiłowanej, dotknęła swoją stopą w 1877 roku, gdy objawiła się w Gietrzwałdzie. Niepokalane Poczęcie, Królowa Aniołów, miłująca swój warmiński i polski lud, powtarzająca z iście matczyną troską: „Odmawiajcie różaniec”…

W niedzielę (22 maja) na Sumie Parafialnej obchodziliśmy uroczystość I Komunii Świętej. Dzieci, które rok temu przyjęły po raz pierwszy do swojego serca Jezusa Eucharystycznego, dziękowały wraz ze swoimi bliskimi za ten wielki dar.

Mszy Świętej przewodniczył Proboszcz - ks. Rafał. Zapraszamy do galerii zdjęć.

7 maja w poznańskiej Archikatedrze trzech naszych współbraci przyjęło święcenia kapłańskie. Trzej nowo wyświęceni chrystusowcy - ks. Maciej Koczaj SChr (Dębica), ks. Vitaliy Melnyk SChr (Kamieniec Podolski, Ukraina), ks. Mateusz Socha SChr (Poznań) przybyli w czwartek (19 maja) doZiębic i odprawili Mszę Świętą Prymicyjną.

Na zakończenie Mszy neoprezbiterzy udzielili zebranym błogosławieństwo prymicyjne. Nowo wyświęconym kapłanom chrystusowcom życzymy pięknego i świętego wędrowania za Chrystusem, w służbie powierzonym ich duchowej opiece wiernym.

Zapraszamy do galerii zdjęć.

13 maja - w piątek przeżywaliśmy w naszej Parafii pierwszy w tym roku Dzień Fatimski.

Przez cały dzień trwaliśmy na modlitwie, o godz. 9:00, 12:00, 17:00 i 19:30 nasi parafianie wraz z kapłanami trwali na modlitwie różańcowej.

O godz. 20:00 odprawiona została Msza Święta a po niej procesja fatimska wraz z figurą MB Fatimskiej. Ku radości zgromadzonych pojawiły się też dzieci przebrane za trzech małych wizjonerów z Fatimy.

W najbliższy piątek – 13 maja, Dzień Fatimski. Wspominamy tego dnia w liturgii Maryję Matkę Bożą Fatimską oraz kolejną rocznicę zamachu na Ojca Świętego Jana Pawła II.

Fatimski Dzień Modlitwy to doskonała okazja do zawierzenia Matce Bożej wszystkich intencji, które nosimy w sercu.

Zapraszamy w środę na modlitwę różańcową w naszym kościele o godz. 9:00, 12:00 i 17:00.

Wieczorne uroczystości Dnia Fatimskiego (przy grocie Matki Bożej) rozpoczniemy różańcem w intencji naszych rodzin o 19:30.

O godz. 20:00 - Msza Święta Fatimska połączona z procesją fatimską.

Co się dzieje z nami, gdy przestajemy się szczerze modlić? Gdy odsuwamy modlitwę na bok lub gdy staje się ona tylko malutkim dodatkiem do naszego codziennego funkcjonowania? Gdy nasza modlitwa przestaje się przekładać na konkrety, na nasze życie? Ano dzieje się wtedy z naszą duszą to, co z drzewem, które pozbawiona wody (i jej źródła) po prostu więdnie, usycha.

Nasz piękny świat wypełnił się wyschniętymi konarami. A wyschnięte konary nie są w stanie poświęcić siebie czemuś WIĘKSZEMU, więc się ranimy, masakrujemy wzajemnie, dobijamy…

„Jak drzewo wyrwane z ziemi, jak rzeka odcięta od swego źródła, tak dusza ludzka marnieje oderwana od tego, co jest od niej WIĘKSZE” – powiada żydowski myśliciel Abraham Joshua Heschel.

Modlitwa w ustach wielu stała się „wyświechtanym” słowem. Próbujemy się modlić, ba – my się modlimy, lepiej lub gorzej, częściej lub rzadziej. O modlitwie opowiadają soczyście księża, o modlitwie pisze się tysiące książek. Pacierz, różaniec, nowenny, litanie - potrafimy je trzaskać niemiłosiernie namiętnie. Na ustach naszych pełno śladów po słowach, które wypuściliśmy z serca. Jest tylko jeden problem. Czy to, co nam się wydaje być MODLITWĄ – jest nią naprawdę?

Maj - dla wielu najpiękniejszy miesiąc roku - to w Kościele okres szczególnej czci Matki Bożej. W Polsce żywa jest tradycja gromadzenia się wieczorami w kościołach, przy grotach, kapliczkach i figurach przydrożnych na nabożeństwach majowych, nazywanych "majówkami". Jeszcze dziś przejeżdżając w majowy wieczór przez polskie wsie można usłyszeć pieśni maryjne.

Nabożeństwo majowe w naszej Parafii:

- od poniedziałku do niedzieli o 17:30, w Kościele, przed Najświętszym Sakramentem

- dodatkowo w sobotę o 20:00, przed Grotą Matki Bożej

Zwyczaj nabożeństwa majowego trwa dopiero od połowy XIX wieku. Rodowód tych nabożeństw jest jednak znacznie wcześniejszy niż się powszechnie uważa. Gromadzenie się i śpiewanie pieśni na cześć Matki Bożej było znane na Wschodzie już w V wieku. W Kościele zachodnim w I tysiącleciu maj jako miesiąc Maryi święcono raczej sporadycznie. Dopiero na przełomie XIII i XIV w. powstała myśl, aby ten miesiąc poświęcić Maryi.

Centralną częścią nabożeństwa majowego jest Litania Loretańska, jeden ze wspaniałych hymnów na cześć Maryi, w którym wysławiane są Jej wielkie cnoty i przywileje, jakimi obdarzył Ją Bóg. To piękny zbiór komplementów dla Maryi. Nie ma pewności, kiedy powstała Litania Loretańska. Prawdopodobnie jakaś jej wersja znana była już w XII wieku we Francji. Pewne jest to, że zatwierdził ją oficjalnie papież Sykstus V w 1578 r. Nazwę "Loretańska" otrzymała od miejscowości Loretto we Włoszech, gdzie była szczególnie propagowana i odmawiana prawdopodobnie od 1531 r. Przypuszcza się, że część tytułów Maryi pochodzi z wpisów w księgach sanktuarium Domku Loretańskiego.